domingo, 26 de mayo de 2013


Una madre desesperada


Viendo sembrado tu camino
de infidelidad y desatino,
cambiaste el curso del destino
dejando atrás el sin sentido.
Teniendo como aliciente
el fruto de tu vientre,
supiste erguir la frente
con sapiencia y con temple.
Tras seis años de algazara,
tu linda flor quieren arrancarla
de tu regazo, para emplazarla
lejos de tu alcance, en volandas.
Compungida,te confesabas
con la estrella de la mañana,
al tiempo que enjugabas
las perlas de tus lágrimas.
Perseguida y vituperada,
renegando de la justicia
te convertiste en prófuga,
pero no en presidiaria.
Mientras imploras al cielo
amparo y consuelo,
vas resguardando con ansia
a quien tú tanto amas.

Mª Isabel García Muñoz
26-05-2013



viernes, 17 de mayo de 2013


Paxariños rebulideiros

A miña terra galega
está tan chea de beleza,
que no seu ventre enxendra
as máis míticas lendas.

Os paxariños rebulideiros
percorren con moito xeito
as hortas que o labrego
coida con tanto esmero.

Cando o paporrubio vai á leira
nin sequera pode respetar a xesta,
para levarlle aos fillos de cea
unha enchenta de ricos vermes.

A pega, xuntándose co corvo,
barren cereixas e mailo trigo,
sin esquecerse da semente do millo
nun récord de visto e non visto.

Cando o bo tempo se aveciña,
o cuco madrugando ca anduriña,
chegan a nosa fermosa Galiza
onde reciben unha boa acollida.

Mª Isabel García Muñoz
14-05-2013


martes, 7 de mayo de 2013



O Caracol

Caracol, caracoliño,
tan feo por fora,
e cando te contemplo,
tan bonitiño.
Caracol, caracoliño
camiñando a modiño,
desplegas as antenas
cara o sol que as quenta.
Caracol caracoliño,
pasiño a pasiño,
sellas con babas
a horta quebrantada.
Caracol, caracoliño,
coa casiña as costas,
sempre te acantonas
á beira do camiño.
Caracol, caracoliño,
como podas, vai fuxindo
do helicicultor inimigo
que te quere de aperitivo.

Caracol, caracolito,
tan feo por fuera,
y cuando te contemplo,
tan bonito.
Caracol, caracolito,
caminando despacito
despliegas las antenas
hacia el sol que las calienta.
Caracol, caracolito,
pasito a pasito,
sellas con babas
la huerta quebrantada.
Caracol, caracolito,
con la casita a cuestas
siempre te vas a instalar
a la vera del camino.
Caracol, caracolito,
como puedas, huye
del helicicultor enemigo
que te quiere de aperitivo.





miércoles, 1 de mayo de 2013


Expoliados

Hoy, primero de Mayo,
se visten de luto
el parado y el obrero,
mientras los ventajistas
multiplican sus ingresos
a cuenta del estoico pueblo.
Como ángeles caídos,
se valen de la zancadilla
para apartar con perfidia
a cuánto bien nacido
se cruce en su camino.
Con su gran tesoro
en paraísos fiscales,
ni al jeque, ni al marajá,
tendrán nada que envidiar.
¡Qué sus compatriotas
no ganan para pan,
a ellos, ni el sueño
se les va a quitar!